Wednesday, April 29, 2015

‘सरपट गोणी’ समिक्षितांना....



‘सरपट गोणी’ समिक्षितांना
करायचा नुसतीच काडी;
म्हणायचा अन मनाशीच की...
या कृतीवर ओढीन कोडी ;



सरसावुनि मग शब्दभ्रमाला
उठवुनी संदर्भांची राई,
भिरकावुनि तो लेख द्यायचा
धुसर- बेगड जैसी कल्हई.


गिर्‍हाईकाची करून टाकणे;
साठोत्तर ती दारू गाळित,
जीरा, महुआ, विद्रोहाची
भकून बसणे हिशेब टाळित;


स्वप्नसुमांची काशी करणे
वास्तववादी चड्डी पिळीत
भेसूर मॉडर्न, उत्तर मॉडर्न
पलटी मारीत संत समागम


आस्वादकता अटकर बांधी
स्निग्ध-मधाचे रवाळ पोळे ;
आडोशाला घेत तियेला;
गुळ काढणे माहीत होते.


काड्या ‘सरपट गोण्या’ने ज्या
सारूनि सारूनि सुजवून दिधल्या,
साहित्याच्या गुद भुयारी
सदैव रुतल्या आणिक रुतल्या.


‘सरपट गोणी’ षंढ बापडा
कुथू-कुथूनी मरून गेला;
एक संपता दोन आंधळे
देव देतसे साहित्याला!


-बारकवी

मूँछे हो तो उधार की हो, वर्ना....



उधार चड्डी,
उधार पांडू...
उधार टोपी,
उधार दांडू ।



राष्ट्रवादही
उधार थोडा
हिंदुत्वाचा
उधार खोडा ।


उधार शास्त्रे
उधार सेतू
उधार मूँछे
उधार नत्थू ।


-बारकवी